Werkproces 1 van Baby Mees.

Met kleur zoek ik de vorm, dat betekent dat het licht/ donker belangrijk is, zitten je “donkere” plekken net te hoog, te laag, te veel naar links of rechts, dan klopt de gelijkenis al niet meer. Ik teken niet van tevoren. Maak geen raster of hokjes. Daar heb ik niks op tegen maar zelf vind ik het dan niet meer leuk, bij mij zit het plezier in het zoeken met kleurtjes.
Tijdens het proces permitteer ik me te schuiven, niet gelijk in paniek te raken als mijn eerste redelijke gelijkenis aan het verdwijnen is..Het licht/donker bij een babyhuidje is erg subtiel, en huid heeft geen duidelijke afscheidingen, bij een baby al helemaal niet, dus het loopt in elkaar over..vandaar het zoeken met kleurtjes, in elkaar verweven door streepjes in alle richtingen te maken.
Wordt het te kalkachtig, dat gevaar is er bij lichte kleurtjes, moet er weer kleur in.
Je foto geeft je alle informatie: hoe langer je werkt, hoe meer kleurtjes je óók in die foto ziet. Daarom is een goede foto zo belangrijk, duidelijk beeld is de basis.

En voor een ieder die graag mensen of portretten wil maken deze gouden tip: ga, als het Coronagevaar weer wat gaat wijken eens op zoek naar modeltekenles. Daar leer je enorm veel van, het werken naar waarneming is mijn basis, niet te vervangen door alleen maar werken naar foto’s. Momenteel kun je werken naar waarneming door thuis een simpel stilleventje te maken, je hebt dan te maken met drie dimensionaliteit en het constant veranderende licht. Natuurlijk licht is het mooist, maar je kunt er ook een spot opzetten, dan is het wat stabieler. Ik heb heeeeel erg veel modelgetekend, en eindeloos stillevens (moeten) oefenen van mijn leermeesters..

Later veel portretten met/naar levend model gemaakt, dat is de basis om later van foto’s de mankementen die daarin zitten te kunnen overstijgen…Nu je met elkaar thuis bent kun je ook eens vragen om je man, vrouw of kind als model te mogen gebruiken. Snelle schetsen leren je kijken. Veel plezier!