Tag: portretten in pastelkrijt

Workshop Cadeaubon

Tip voor de feestdagen…. Geef een Workshop Pastelkrijt cadeau!

Keuze uit meerdere cadeaubonnen.

1 dag (10:30 – 16:00 uur), kosten 125,- euro.

3 dagen (10:30 – 16:00 uur), kosten 295,- euro
(Uitleg zie Workshoppagina)

 

In overleg zijn workshops met olieverf ook mogelijk

 


Workshop Puur Krijt

Nieuwe Workshops Puur Krijt!

Na een rustpauze van ruim 2 jaar in het geven van workshops pak ik het nu anders aan. Minder mensen (maximaal 3, en is het niet “vol” gaat het ook door).
Daarnaast ben ik presentaties aan het maken van mijn werkprocessen.

Klik  hier om de 8 stappen van het maakproces van “Marten” te zien.

Ik heb zelf een behoorlijke ontwikkeling, noem het verandering, doorgemaakt in hoe ik mijn portretten begin.

Ik zie dat ik zelf altijd al met kleurvlakken begon, maar toen ik lessen bij diverse kunstenaars ging volgen (niet tegelijk maar na elkaar) stelde ik mij open voor hún werkwijze en ging dit ook volgen om te leren.
Dat betekende dat ik beter moest gaan tekenen bijvoorbeeld, zelfs de kleur moest uitsluiten en met grijs potlood in alle hardheden de nuances moest kunnen uitbeelden.
Les-trajecten zijn belangrijk!

Maar het is bijzonder om te zien dat ik, nadat ik “vol” was met de aanwijzingen van anderen, mijn eigen pad ben gaan volgen en uiteindelijk weer uitkwam bij hoe ik begon: zonder tekening maar vanuit kleur beginnen.

Lesgeven is voor mij het omzetten van mijn manier van werken naar hetgeen ik jou kan leren. Elk proces (portret, bij mij) is namelijk anders. De ene keer kom ik snel tot het gewenste resultaat, zoals hier bij het kinderportret van Marten maar meestal struikel ik veel onderweg en ben ik zoekende naar de juiste toonwaarden, kleuren, vormen en dus gelijkenis!
Er zijn bij mij niet veel vaste regels, wel leer ik van mijzelf en van het vastlopen op bepaalde momenten, dat ik eerder exact moet gaan meten bijvoorbeeld.

Gelukkig heb ik altijd van mijn werkprocessen veel foto’s gemaakt, omdat ik achteraf wilde kunnen begrijpen waar en waarom iets fout ging..
Die foto’s van deze processen zijn nu een eindeloze bron van “Aaahh” en “Ohh, zóóó!”, wat ben ik er blij mee.
Het structureren in presentaties zet alles op een rij en maakt veel duidelijk.

Voor diegenen die graag volgens wat strakkere regels werken heb ik mijn stappen in tekening en lijn vanaf het begin.
Voor diegenen die vrij willen werken in kleur heb ik een andere serie.
Voor diegenen die nog nooit iets met kleur gedaan hebben maar toch graag willen proberen uit te vinden of ze creatief zijn heb ik ook voorbeelden beschikbaar. En dan hoeft het helemaal geen portret te zijn, dat kan ook met een sfeerbeeld, strand bijvoorbeeld. En het intuïtieve kleurpakken is daar juist heel belangrijk, het hoeft uiteindelijk echt niet op het plaatje te gaan lijken, alles kan!

Hier, in mijn blog, en op Facebook laat ik af en toe een serie zien, zodat je een idee krijgt.
Wil je meer weten en zelf doen: in de workshop komt meer aan bod. Voor mij spreekt beeld altijd meer dan een verhaal, dus zo geef ik ook les.

Jij aan de slag en ik geef aanwijzingen hoe het óók zou kunnen.
Ik noem het een studiedag, maar je mag ook Masterclass zeggen. 😉


Kinderportret in opdracht Djayson

Djayson, 30 x 30 cm, pastel, ©Thea Gerritsen

Kinderportret in opdracht.

Wat een heerlijke opdracht: het eerste kleinkind van oma en opa.
En ik mocht kiezen welk stralend beeld ik wilde gebruiken: hier is hij ongeveer 1,5 jaar oud.

Ik vind het een engeltje.


Kunst op Nienoord 13 en 14 oktober

Aankomend weekend, 13 en 14 oktober exposeer ik weer op Kunst op Nienoord te Leek. Ik toon hier onder andere mijn grote muziekportretten waaronder mijn meest recente portret van Anneke van Giersbergen (afbeelding volgt, de allerlaatste pastelstreken komen er vandaag op!)
Ik ben beide dagen aanwezig van 11:00 tot 17:00 uur. Nice to meet you there!

Klik op onderstaande link voor meer info.
Kunst op Nienoord


Boris, portret in opdracht

Boris, 60 x 45 cm, pastel, © Thea Gerritsen

Boris is mijn neef, één van de 2 kinderen van mijn broer.

Ik “oefende” op mijn neefje en nichtje toen ze kleiner waren, ik was destijds net weer begonnen, na een pauze (?) van 25 jaar met tekenen en schilderen.
De kleine meid was net een paar keer vaker model dan Boris.

Ik maakte een portret van hem toen hij 5 was: bij opa en oma aan tafel at hij een gebakje. “Boris”
Samen met zijn zusje Shunita portretteerde ik hem in 2013, hij werd 12. “Met elkaar”

Op dit portret is hij bijna 17.

 


Expositie Bluesportretten te Grolloo

Nieuwe grote Bluesportretten gemaakt voor de expositie op het Holland International Blues Festival in Grolloo, 8 en 9 juni 2018.

Café Restaurant Gerrie, naast de hoofdingang van het festivalterrein, Hoofdstraat 15, Grolloo

Joanne Shaw Taylor en haar bassist Luigi Casanova, 70 x 100 cm, pastel, © Thea Gerritsen

Robert Cotton (Robert Cottonband), 80 x 66 cm, pastel, © Thea Gerritsen

Joe Bonamassa, 100 x 70 cm, pastel, © Thea Gerritsen

Harry Muskee (Cuby), 42 x 56 cm, pastel, © Thea Gerritsen


Jimi Hendrix, 100 x 70 cm, pastel, © Thea Gerritsen

 


Zweverig blauw en pittig rood

Noortje en Marlijn zijn zusjes.
Allebei geportretteerd in opdracht als 1,5-jarige peuter, zoals oma al haar 5 kleinkinderen heeft laten vastleggen in pastelkrijt op deze leeftijd.
Noortje was er eerst.
Toen Marlijn kwam voor het fotograferen zag ik dat ze een bloesje aanhad wat ongeveer de kleur van de achtergrond van Noortje had…zou ik het kunnen omdraaien?
De kleuren, bedoel ik.
Zoiets ontstaat, een rode achtergrond is nogal heftig…
Achtergronden zijn vaak nog ingewikkelder dan het portret zelf.
Hoewel ik een beelddenker ben moet ik dit soort dingen gewoon zien, voor me, in het echt, dus doen.
Het werd wat, Marlijn is een pittige dame…dat rood paste, ze kon het hebben.
Zoals Noortje een dromenmeisje is…daar paste het luchtige blauw waar turquoise in zit, beter.
Turquoise vind ik een droomkleurtje, daar laat je mee zweven…
Een beetje dan, hè


Noortje, 30 x 20 cm, pastel 2011, © Thea Gerritsen

 

Marlijn, 30 x 20 cm, pastel 2013, ©Thea Gerritsen


Vastdraaien…en opnieuw beginnen

Er zijn soms portretten waarmee ik volkomen vast kom te zitten..

Ik deel dat meestal niet, het is een kwetsbaar proces, een portret maken, en geen truukje, nooit.

Zolang ik portretten maak, vanaf 2004, is dat er al.

De kleine eerste Esmée, 2x, Annemijn, 3 keer en uiteindelijk heb ik een ander portret gemaakt, op verzoek van de opdrachtgever. Kjeld, ook 3x, dat was een opdracht, zoals ook Annemijn. Max, daar kwam ik helemaal niet meer uit..die werd staande één en al oranje trui. Ook van hem maakte uiteindelijk ook een ander beeld, zittend, lichtere trui, met de kater Murphy.

Momenteel is er Sem, die hopeloos staat te wezen, hij moet gewoon nog even wachten… Sorry Sem, er komen andere tijden.
En deze Mona Lisa, mijn prachtige nichtje, die ik vanaf haar 6e al portretteer.

Waarom draai je vast…zeg het maar. Het leven zoals het om me heen gebeurt, bepaalt bij mij altijd voor een deel de gang van zaken. Je kunnen focussen puur op het werk, is 1 ding, geen afleiding dus. Maar de gevoeligheid die je als kunstenaar hebt, openen, nodig om dichtbij te komen, want het is een intiem verhaal, een portret maken, zorgt er ook voor dat de golven om je heen mede bepalen hoe het gaat.
En soms dus niet gaat.
He-le-maal niet.

Ik heb geleerd om afstand te nemen, het portret in wording om te draaien, iets anders te gaan doen, kijken met de handjes op de rug, vooral niet kapotmaken. Zoals het kindje op het strand, mijn grote zelfportret, dat overleefde 1,5 jaar opgesloten zitten in een doos. Toen ik haar eruit haalde was ze in 1,5 dag klaar. Wonderen bestaan..

Dit portret van de lente in je jonge leven, je bent 15…Ik deed er 5 maanden over, ik nam veel afstand, er gebeurde veel, en uiteindelijk ging het eraf, toch.

Met een varkensharen kwast kun je het krijt eraf halen, het papier waarop ik werk kan dat goed hebben, je bouwt daarna je lagen net zo makkelijk weer op.

Wat overblijft als je het eraf haalt is een “ghost” van wat je deed. Ik deed dat met Helena, ook een kinderportret in opdracht, het was prachtig om te zien, ik dacht er zelfs over dat even zo te houden. Maar dat verwachtte de opdrachtgever niet, dus dat is weer weg, het portret werd uiteindelijk dat wat het moest zijn.

Hierbij gebeurde het ook. Eraf! En er is niksniks prachtigs aan. Verbijsterend eerder.. leerzaam…kennelijk heb ik vooral met de ogen staan worstelen, ik snap helemaal niks van wat ik zie, zoveel verschil in hoogte….waar was ik mee bezig??

11 september 2015 gestopt, nu, 21 mei 2016, ruim 8 maanden later…de rust en zin om het proces opnieuw aan te gaan.

Spannend, om het te laten zien…dat vooral.


Mirac, een portret in opdracht.

Het is lang geleden dat ik een dierenportret in opdracht maakte: Scully en Mulder aan het strand, ontstond in 2009.

Een portret van een dier is net zoiets persoonlijks als een portret van een mens, het gaat erom of hij of zij het is, niet alleen of het lijkt.

De mooiste en meest waardevolle beloning die je als portretschilder kunt krijgen is als het raakt, hart en ziel, en als ik dan deze prachtige woorden ook nog ontvang, na het zien van emotie vanmorgen, ben ik stil…

“Mirac”, 46 x 46 cm, pastel 2016 © Thea Gerritsen

“MIRAC

Mirac, onze kater is niet meer. Het was een miracle, een wonder, dat je na je geboorte bij ons bleef. Je had ademhalingsproblemen, bij onderzoek konden ze niets vinden, maar je overleefde het en 8 jaar lang was je onze vriend tot het moment dat ik je riep, zoals altijd ‘s avonds voor je eten. Je rende langs mij heen naar de keuken naar je bakje eten, maar je viel plots voor je bakje om. Je hart had het begeven.

Thea, je hebt Mirac geschilderd op zo’n wijze dat Mirac voor altijd bij ons is. Ik ben blij met dit prachtige schilderij dat Mirac precies zo laat zien als hij was, maar tegelijk ben ik ook verdrietig omdat hij er niet meer is.Thea, dank dat je Mirac aan ons als eeuwige herinnering hebt gegeven. Mooier kon niet.

Rob  “


Schatkistje

Ik ben aan het werk met mijn kinderportret van Sem. Ik wil de achtergrond intuïtief laten ontstaan, iets met treintjes..en dat is zo makkelijk nog niet. Dus veel kijken, afstand nemen en treuzelen. Ik heb geleerd dat juist dat treuzelen een goede strategie is, als het gaat om intuïtief. Dat hoofd uitschakelen, rommelen.

Sem in wording (..zie je de pastelstreepjes..)

Ik was op zoek naar het hoogste wit. Dat is een speciaal krijtje wat ik pas op het allerlaatst gebruik. Van Daniel Greene leerde ik dat wit dan ook nog even met de punt van je tong nat te maken. Dan wordtie nóg witter. Ik heb het nodig voor de lichtjes in de ogen en ik doe het pas op het allerlaatst..daar was ik nog niet aan toe maar het was onderdeel van het treuzelen en afstand nemen, even kijken..

Ik rommel in mijn atelier-laatjes en vind een sigarenblikje, zoals ik er zoveel heb. Erfenis van oma, die alles en nog veel meer bewaarde in de sigarendoosjes, -kistjes en -blikjes van opa. Want de oorlog meegemaakt, arm op de boerderij opgegroeid en dan gooi je niks weg. Want voor je weet maar nooit, en alles kun je tenslotte tot het laatste stukje gebruiken. Moet je nu om komen. Dat doen wij niet meer.
Het blikje zit in mijn laatje dus ik heb het al eens in handen gehad. Maar als ik het openmaak stokt mijn adem.

Schoolbordkrijtjes, kleermakerkrijtjes, een oud potloodje met nog een scherp puntje, een oud gummetje en een pastelkrijtje..

Mijn inspiratiekrijt, de oude krijtjesdoos van oma (klik op de foto, dan kun je de kleuren lezen..misschien wel ruiken)

Van haar erfde ik het oude Talens doosje met de haast nog onaangetaste pastelkrijtjes. Ze fascineerden mij maar ik wist jarenlang niet wat er mee aan te vangen. En de Teekendoos, met 2 ee’s, van de dochters. De 3 dochters die daarmee kleurden, de gebruikte pastelkrijtjes.

Hier ligt mijn basis voor de liefde die nu mijn bestaan is en mijn leven zinvol maakt en beheerst: het pastelkrijt. Met mijn vingers voel ik.
Als je alles maar lang genoeg gebruikt en bewaart gaat het er kennelijk hetzelfde uitzien. Je zou zeggen, krijtjes en steentjes, maar nee. Mijn gevoelige vingers, mijn kapitaal, voelen blind wat wát is.
Ik denk aan oma, die ‘s nachts de jurken voor de 3 dochters naaide, met de hand. Overdag was ze zakenvrouw in de kachel- en fietsenwinkel van haar en opa, en moeder.

Dit kleine sigarenblikje van 10 bij 4,5 centimeter herbergt een schat. Het levensverhaal van oma, mijn jeugdherinneringen en mijn basis op de één of ander manier..
Het pastelkrijt.
Van oma, naar wie ik vernoemd ben. Die over mij waakt.
Ik ben klaar met werken voor vandaag.
Een mooier kado kon ik niet krijgen.